طبقه بندی حلال ها

الف: اسپیریتهای با نقطه جوش ویژه (SBP)
محدوده جوش این گونه حلال ها بین ۴۰ تا ۱۶۰ درجه سانتی گراد قرار دارد و دارای زیر گروه های مختلف می باشند همانگونه که در جدول زیر ارائه شده است.

ب: اسپیریتهای سفید
اسپیریتهای سفید حلال های کمی سنگین تر از SBP می باشند و محدوده جوششان بین ۱۳۵ تا ۲۰۵ درجه سانتی گراد قرار دارد. نوع بدون آروماتیک آنها نیز وجود دارد. این حلال ها اساسا به عنوان تینر رنگ به کار می روند. از این جمله می توان حلال ۴۰۲ و حلال ۴۰۳ اشاره کرد.

ج: حلال های کرونتی (نفت سفید)
این حلال ها با فاصله جوش بین ۱۵۰ تا ۳۰۰ درجه سانتی گراد دارای خواص حلال های نسبتا سنگین می باشند. کاربرد آنها در چراغهای روشنایی و اضطراری و در مرکب چاپ می باشد.

د: آروماتیک های خالص (بنزن، تولوئن، زایلنها)
بنزن، تولوئن و زایلن ها هم به عنوان حلال و هم به عنوان واسطه برای صنایع شیمیایی و پتروشیمی استفاده می شوند.

حلال های ۴۰۰ و ۴۰۹
محصول حلال آروماتیک شامل دو نمونه ۴۰۰ و  ۴۰۹ است. بخش اعظم حلال 409، از هیدروکربن های آروماتیک (بیش از ۷۵ درصد)، عمدتا از نوع تولوئن تشکیل شده است. حلال 400 با دارا بودن حداقل 30 درصد ترکیبات آروماتیکی،  شامل هیدرو کربن های پارافینی و سیکلوپارافینی نیز است.

نقش حلال­ها که مایعات فراری می­باشند در سهولت کار و استفاده از رزین­ها و رنگ­های حاصل از آنان بر همگان روشن است؛ زیرا که استفاده از رزین­های صددرصد غیر فرار در هنگام مصرف کاری بسیار مشکل بوده و شکی نیست که جهت جاری ساختن و امکان برداشت مقدار مورد نیاز از مخازن نقل و انتقال آنان از قبیل بشکه، تانکر و غیره نیاز به حرارت داشته که این خود مستلزم وقت و هزینه سنگینی است.

 از همین رو است که آنان را به کمک حلال­ها از صد در صد به ۳۰ الی ۸۰ درصد غیر فرار تبدیل می­نمایند تا بدین ترتیب حلال اضافی نه تنها رزین یا رنگ مورد نظر را در خود حل نماید؛ بلکه وسیکوزیته را کاهش و در نتیجه قدرت جاری شدن را نیز افزایش و کار با آن را بسیار ساده­تر نمایند.

 کاربرد حلال و کاهش درصد غیر فرار در صنایع رنگ­سازی بسیار مهم‏تر از دیگر صنایع بوده است؛ زیرا که برس زدن، اسپری کردن، تشکیل فیلم یکنواخت، براقیت، زمان خشک شدن و سخت شدن همگی تابع درصد غیر فرار رنگ مورد نظر بوده و این حلال است که با قدرت انحلال کنندگی خود رنگ را به درصد مورد نیاز، دلخواه و قابل مصرف می­رساند.

انتخاب درست یک حلال از عوامل مهم بوده و بر خواص ویسکوزیته، برس خوری، زمان خشک شدن و غیره اثر مستقیم داشته و از اثرات جانبی آن نیز می­توان بلیدینگ، جوش زدن، فلوئینیگ ضعیف و امثال آن را نام برد. یک حلال در پایان عمل در فیلم یک رنگ باقی نمی­ماند اما اثرات کارهائی که انجام می­دهد باقی میمانند.

موارد مصرف وایت اسپیریتها

• به عنوان حلال در تینرهای رنگ و لاک الکل
• به عنوان حلال خشک کن رنگها
• به عنوان حلال در چاپ پارچه
• به عنوان حلال چربی‌گیر از سطوح فلزات
• به عنوان حلالها و واکسهای مخصوص اتاقه منزل، مبلمان، کفپوشها و همچنین واکس کفش
• به عنوان حلال خشک شویی
• حلالهای ۴۰۴ و ۴۰۶ و ۴۱۰